သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔အတူ မေလးရွားနိုင္ငံမွာရွိတဲ့ Port Dickson ကမ္းေျခကို ေရာက္ခဲ့တာက 1.10.2008 ရက္ေန႔မွာပါ။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ Port Dickson ကမ္းေျခကို အတိုေကာက္ PD လို႔ေခၚၾကပါတယ္။ Port Dickson ကမ္းေျခကေတာ့ ကြာလာလမ္ပူကေနျပီး 60km ကြာေ၀းပါတယ္။ ကမ္းေျခမွာအခ်ိန္ယူျပီး လည္ပတ္ခ်င္ရင္ေတာ့ ပုတ္ဒဇင္ကမ္းေျခမွာ အၾကီးဆံုးျဖစ္တဲ့ Corus Paradise Resort လိုမ်ိဳးအဆင့္ျမင့္ 5 Star ဟိုတယ္ၾကီးေတြရွိသလို အေသးစား Guest House ေလးေတြလဲရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကေတာ့ ေန႔ခ်င္းျပန္သြားၾကတာပါ။ ဒီေတာ့ Hotel မလိုဘူးေပါ့။ ပုတ္ဒဇင္ကမ္းေျခကိုသြားဖို႔ စီစဥ္ေပးခဲ့တာကေတာ့ KinYet Plastit ကုမၸဏီကပါ။ ျမန္မာ၀န္ထမ္းေတြခ်ည္းပဲ သီးသန္႔ပို႔ေပးတဲ့ ခရီးစဥ္ပါ။ အားလံုးေပါင္းေယာက္ 20 ေက်ာ္ေလာက္ ပါပါတယ္။ ကားကေတာ့ ကုမၼဏီကငွားထားေပးတဲ့ Express ကားနဲ႔ပါ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ၀န္ထမ္းမဟုတ္ပဲ အျပင္လူအေနနဲ႔ လိုက္သြားတာပါ။ အားလံုးက Beach ကိုသြားရမယ္ဆိုေတာ့ အ၀တ္အစားအပိုေတြ ထည့္တဲ့သူနဲ႔။ ယူစရာရွိတာေတြယူ၊ လိုအပ္တာေတြျပင္ဆင္ျပီး တက္ၾကြေနၾကတာေပါ့။ မနက္ကိုအေစာၾကီးထျပီး ကားလာမဲ့အခ်ိန္ကို ေစာင့္ေနၾကတာ။ ကားကမနက္ 7:00 ေရာက္လာပါတယ္။ ကားေပၚေရာက္ေတာ့ တစ္ခ်ိဳ႕သူငယ္ခ်င္းေတြက ေနာက္က်ေနလို႔ ေစာင့္ေနရေသးတယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ 7:30 ေလာက္မွာကားထြက္ျဖစ္ပါတယ္။ ကြာလာလမ္ပူကေနျပီး Port Dickson ကမ္းေျခကို တစ္နာရီခြဲေလာက္ ေမာင္းရပါတယ္။ တလမ္းလံုးလဲ ကားေပၚမွာျမန္မာသီခ်င္းဖြင့္ေပးလို႔ သီခ်င္းနားေထာင္ရင္း လမ္းေဘးတစ္ေလွ်ာက္မွာရွိတဲ့ ရႈခင္းေတြကို ေငးေမာရင္း လိုက္ပါလာခဲ့တယ္။ မလကၠာနဲ႔ ပုတ္ဒဇင္လမ္းခြဲေရာက္ေတာ့ ကားကပုတ္ဒဇင္လမ္းခြဲဘက္ကို ဆက္ေမာင္းသြားျပီး ၁၅ မိနစ္ေလာက္ၾကာေတာ့ ကမ္းေျခဘက္ကို ေရာက္လာပါတယ္။

Port Dickson သို႔အသြား လိုက္ပါလာသည့္အဖြဲ႔သားမ်ား
ကမ္းေျခတြင္ ေရမက်ေသးေသာေၾကာင့္ေစာင့္ေနၾကသူမ်ား

ပင္လယ္ျပင္ၾကီးကို လွမ္းေတြ႔လိုက္တဲ့အခါမွေတာ့ အားအင္သစ္တစ္ခုကိုရရွိလိုက္သလိုပဲ စိတ္က လန္းဆန္းတက္ၾကြလာတာ အမွန္ပါပဲ။ ရႈပ္ေထြးတဲ့ျမိဳ႕ျပကေနထြက္လာတာေၾကာင့္လဲ စိတ္ထဲမွာေပါ့ပါးေနသလို မြမ္းၾကပ္မႈေတြဟာလည္း အေျပာက်ယ္တဲ့ပင္လယ္ျပင္ထဲမွာ ေမွ်ာလိုက္သလိုပါပဲ။ ျမန္မာျပည္က ေခ်ာင္းသာကမ္းေျခကိုေတာင္ ျပန္သတိရမိေသးတယ္။ Port Dickson ကိုေရာက္တာနဲ႔ အားလံုးကကမ္းေျခဘက္ကို တန္းျပီးေျပးၾကတာပဲ ေရကစားခ်င္လြန္းလို႔ေလ။ ဒါေပမယ့္ကမ္းေျခလဲေရာက္ေရာ ေရထဲတန္းဆင္းလို႔ မရဘူးျဖစ္ေနတယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ကမ္းေျခမွာက ေရမက်ေသးဘူးေလ။ မေလးရွားက ကမ္းေျခအေတာ္မ်ားမ်ားက ျမန္မာျပည္ကငပလီတို႔၊ ေငြေဆာင္တို႔၊ ေခ်ာင္းသာတို႔လို သဘာ၀ေသာင္ထြန္းတာမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး။ ကမ္းေျခအျဖစ္နဲ႔ လူကေနျပီး ဖန္တီးထားတတ္တာမ်ိဳးပါ။ ကမ္းေျခက သဲေျမကလဲ ျပန္ဖို႔ထားတဲ့သဲေျမျဖစ္တာေၾကာင့္ ၾကမ္းပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ကမ္းေျခေတြက သဲေျမလို နုနုရြရြေလးေတြမဟုတ္ဘူး ကိုယ့္ငါးခ်ဥ္ ကိုယ္ခ်ဥ္တာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘယ္တိုင္းျပည္ ဘယ္ေလာက္ပဲလွလွ ကိုယ့္နိုင္ငံအလွမွ သာတယ္ဆိုတဲ့ အေတြးေလးေတာ့ အားလံုးမွာရွိေနၾကမွာအမွန္ပါပဲ။ Port Dickson ကမ္းေျခရဲ႕တစ္ခ်ိဳ႕ေသာေနရာမ်ားမွာလည္း ျပဳျပင္ထားတာကိုေတြ႔ရပါတယ္။ ေရမက်ခင္မွာ လႈိင္လႈိင္၀မ္းနဲ႔ အမွတ္တရပစၥည္းေရာင္းတဲ့ဆိုင္မွာ Port Dickson အမွတ္တရ တီရွပ္ေလးေတြ၀ယ္ ျဖစ္ၾကေသးတယ္။ တစ္ထည္ကိုမွ RM 7 ပါပဲ။ ဒီလိုနဲ႔ မနက္၉နာရီခြဲေလာက္မွ ေရကတျဖည္းျဖည္းက်လာတာမို႔ ကမ္းေျခမွာဆင္းျပီး ဓါတ္ပံုရိုက္တဲ့သူနဲ႔ ေရဆင္းကူးဖို႔ျပင္ဆင္ေနတဲ့သူေတြနဲ႔ ကမ္ေျခဟာ အသက္၀င္လာခဲ့ပါတယ္။ ေရက်တာနဲ႔ အမိုးရွိတဲ့ေနရာတစ္ခုကို အျမန္သြားဦးထားလိုက္ရတယ္။ ဒီေနရာမွာပဲ ပါလာတဲ့အ၀တ္အစားေတြကို စုထားျပီး အဖြဲ႔သားတစ္ေယာက္က ေစာင့္ၾကည့္ေပးပါတယ္။ ဒီေန႔ကလဲ Public Holiday တစ္ရက္ျဖစ္တဲ့ မေလးရွား နွစ္သစ္ကူးေန႔ Hari Raya Puasa ဆိုေတာ့ လူအေတာ္မ်ားမ်ားက အားလပ္ရက္ျဖစ္မွာ ကမ္းေျခကို လာေရာက္ၾကတာမို႔ ကမ္းေျခမွာေတာ့ အေသြးအေရာင္စံု၊ ျဖဴနီျပာ၀ါအေရာင္စံုေပါ့။ ေရႊျမန္မာ အေတာ္မ်ားမ်ားကိုလဲ ကမ္းေျခမွာ အဖြဲ႕လိုက္ေတြ႔ရပါတယ္။
ေရမက်မွီဓါတ္ပံုရိုက္ေပးေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမင္းသူေဌးနဲ႔ အေပါင္းအသင္းေရာင္းရင္းမ်ားPort Dickson ကမ္းေျခအလွ

ကမ္းေျခတစ္ေလွ်ာက္ ေလေကာင္းေလသန္႔ကိုရႈရင္း အားရေအာင္ ဓါတ္ပံုေတြရိုက္ျပီးမွ ေရဆင္းကူးၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေရကၽြမ္းက်င္တဲ့သူဆိုေတာ့ ကားတာယာကၽြတ္ၾကီးၾကီးတစ္လံုးကို ငွားလိုက္ရတာေပါ့။ ဒီေန႔မွ ရာသီဥတုကလဲ ကိုယ့္ဘက္ပါေနတယ္ေလ တစ္ေန႔လံုး မိုးေလးအံု႔ျပီး ေနမပူဘူး။ ေရကစားလို႔ေကာင္းသလားမေမးနဲ႔ အားလံုးက ေရထဲမွာ တေပ်ာ္တစ္ပါးပါပဲ။ ကမ္းေပၚတက္လာလိုက္၊ ေရထဲျပန္ဆင္းလိုက္၊ လႈိင္းစီးလိုက္နဲ႔ ပင္လယ္ျပင္ရဲ႕အရသာကိုတ၀ၾကီးခံစားမိေနတယ္။ ခဏေနေတာ့ ကမ္းေပၚျပန္တက္ အဖြဲ႔သားေတြေတြစုျပီး ေလမႈတ္ထားတဲ့ ေလွကို ေမာ္ေတာ္နဲ႔ဆြဲျပီးစီးၾကေသးတယ္ မေလးလိုေတာ့ ဘယ္လိုေခၚလဲမသိဘူး။ အဲဒီ့ေလွေပၚမွာ ကၽြန္ေတာ္အပါအ၀င္ လူ၁၀ေယာက္တန္းစီျပီး စီးၾကတာပါ။ တစ္ေယာက္ကို မေလးရွားရင္းဂစ္ RM18 က်ပါတယ္။ ေရွ႕ကဆြဲတဲ့ ေမာ္ေတာ္ဘုတ္က ကမ္းေျခနဲ႔ အေတာ္ေ၀းေ၀းအထိ ဆြဲသြားျပီး ေမာ္ေတာ္ကို ဘယ္ညာရမ္းျပီးေမွာက္ေအာင္ လုပ္ပါတယ္။ ေနာက္ကလိုက္စီးတဲ့လူေတြက သူေကြ႔တဲ့အတိုင္း လူညီညီနဲ႔ လူကိုဘယ္ညာယိမ္းျပီး လိုက္ထိန္းေပးရပါတယ္။ အဲလိုထိန္းတဲ့အခါ ေရွ႕ဆံုးကလူက ဘယ္ေကြ႔ျပီဆိုျပီး ေအာ္သတိေပးတဲ့အခါ ေနာက္ကလူေတြက ညာဘက္ကိုလိုက္ယိမ္းျပီး ေလွမေမွာက္ေအာင္ လိုက္ထိန္းေပးရတယ္..အဲလိုပဲ ညာေကြ႔ျပီဆိုရင္လည္း ဘယ္ဘက္ကို လူေတြကညီညာစြာနဲ႔ယိမ္းျပီး ေလွကိုလိုက္ထိန္းေပးရတယ္။ ေရွ႕ကဆြဲတဲ့သူကလဲ မေမွာက္ေမွာက္ေအာင္ ဆြဲတာပါ။ မထိန္းနိုင္တဲ့အခါေတာ့ ပင္လယ္ထဲမွာ ေမွာက္ေရာေပါ့။ ေရထဲက်ေပမယ့္လဲ အသက္ကယ္၀တ္စံုေတြကို ၀တ္ထားတဲ့အတြက္ အသက္အႏၱရာယ္ မရွိနိုင္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အဖြဲ႕လဲ လူညီစြာနဲ႔ လိုက္ထိမ္းျပီးစီးလာၾကတာ အေတာ္ေ၀းေ၀းထိေရာက္ပါတယ္။ လႈိင္းကလဲနဲနဲၾကီးတာေတာ့ ေလွကေျမာက္ေျမာက္တက္သြားလို႔ ျပဳတ္က်မက်န္ခဲ့ေအာင္ ေလွကိုေသခ်ာ ကိုင္ထားရေသးတယ္။ တစ္ေနရာလဲေရာက္ေရာ ေလွေမွာက္ပါေလေရာ။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ေလွေမွာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ့္အေနာက္က တစ္ေယာက္က ကၽြန္ေတာ့္အက်ီကို အေသဆြဲထားေတာ့ ေရထဲကျပန္တက္လို႔မရဘူး ျဖစ္ေနတယ္ ပါးစပ္ထဲနဲ႔နွာေခါင္းထဲကို ဆားငံေရေတြ၀င္ျပီး အေတာ္မြန္းသြားေသးတယ္။ ေလွေပၚ ျပန္တက္ေတာ့လဲ ေလွကၾကိဳးနဲ႔ အသက္ကယ္အကၤ်ီနဲ႔လဲညိေနတာ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္တဲ့ လႈိင္လႈိင္၀မ္းက ဆြဲတင္မွပဲ အေပၚတက္လို႔ရတယ္။ ေလွေပၚမွာ လူျပန္စံုေတာ့ ေရွ႕ကေမာ္ေတာ္က ကမ္းေျခဘက္ကို ျပန္ဆြဲပါတယ္။ ကမ္းေျခနားေရာက္လာေတာ့ တစ္ခါျပန္ျပီး ေလွကို ေမွာက္ေအာင္လုပ္ပါတယ္။ ဒီတစ္ခါေတာ့ အေတာ္နဲ႔ေမွာက္လို႔ မရဘူးျဖစ္ေနတယ္။ ဘယ္ရမလဲ ေနာက္ကလူေတြကလဲ အထာနပ္သြားျပီေလ။ ေနာက္ဆံုးေမာ္ေတာ္ကို ၾကမ္းၾကမ္းေလးေကြ႔မွပဲ ေမွာက္ေတာ့တယ္။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ေနာက္ကတစ္ေယာက္ကို မဆြဲထားဖို႔ေျပာထားေတာ့ ေအးေဆးပဲေရကူးျပီး ကမ္းေပၚျပန္တက္လာနိုင္ခဲ့တယ္။
ကမ္းေျခမွာစီးခဲ့ေသာ ေမာ္ေတာ္ဘုတ္နဲ႔ဆြဲတဲ့ေလွကေလးPort Dickson ကမ္းေျခရွိ Corus Paradise Resort ဟိုတယ္

ကမ္းေပၚျပန္ေရာက္ေတာ့ ဗိုက္ကလဲဆာေနျပီ၊ ဒါေၾကာင့္ ေန႔လည္စာစားဖို႔အတြက္ ဆိုင္တစ္ခုခုမွာပဲ သြားစားၾကမယ္ေပါ့။ ဒီလိုနဲ႔ကမ္းေျခတစ္ေလွ်ာက္မွာရွိတဲ့ ေစ်းဆိုင္ေတြဆီ ေျခဦးလွည့္ရေတာ့တာေပါ့။ ျဖစ္ခ်င္ျပန္ေတာ့ ဒီေန႔က မေလးနွစ္ကူးဆိုတာကို ေမ့ေနၾကတာ။ ကမ္းေျခတစ္ေလွ်ာက္ ဘာဆိုင္မွမဖြင့္ဘူး။ အကုန္လံုးပိတ္ရက္သားနဲ႔။ ဖြင့္တဲ့ဆိုင္ေလးေတြကလဲ အေအးဆိုင္ေလးတစ္ဆို္င္နဲ႔ ေျပာင္းဖူးျပဳတ္ေရာင္းတဲ့ဆိုင္။ စိတ္ထဲမွာေတာ့ ေတြးလိုက္မိေသးတယ္ ဒီေန႔ေတာ့ထမင္းငတ္ျပီနဲ႔ တူတယ္လို႔။ မင္းသူေဌးကေတာ့ တစ္ခုခုေတာ့ ၀ယ္စားမွပဲဆိုျပီး ေျပာင္းဖူးျပဳတ္ေတြ ၀ယ္ေနတယ္။ အဲ..ကံကေကာင္းခ်င္ေတာ့ လႈိင္လႈိင္၀မ္းတို႔က ဟမ္ဘာဂါေရာင္းတဲ့ဆိုင္ေတြ႔ျပီး ၀ယ္လာတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေန႔လည္စာကို ေျပာင္းဖူးျပဳတ္၊ ဟမ္ဘာဂါ၊ အေအးနဲ႔ပဲျပီးလိုက္တယ္။ ေန႔လည္ပိုင္းခဏေလာက္နားျပီး ဟိုဟိုဒီဒီေလွ်ာက္ၾကည့္ၾကေသးတယ္။ မၾကာပါဘူး ေန႔လည္ ၂ ေလာက္မွာ ေရထဲကိုျပန္ဆင္းၾကတာပါပဲ။ ေရထဲမွာဟိုကူးဒီခပ္နဲ႔ အေတာ့္ကို ေပ်ာ္ေနၾကတာပါ။ ေရထဲမွာဘယ္ေလာက္ထိ ေဆာ့လဲဆို ညေန၄နာရီထိုးေနျပီ အေပၚျပန္မတက္နို္င္ေသးဘူး။ ကမ္းေပၚကေန မင္းသူေဌးလွမ္းေခၚမွပဲ သတိထားမိတယ္၊ ကိုယ့္အဖြဲ႔သားေတြ တစ္ေယာက္မွ ေရထဲမွာ မရွိေတာ့ဘူး ကၽြန္ေတာ္ရယ္ လႈိင္လႈိင္၀မ္းရယ္ပဲ က်န္ေနခဲ့တယ္။ ဒီေတာ့မွ နွစ္ေယာက္သား ကမ္းေပၚျပန္တက္ျပီး ငွားထားတဲ့ ကားတာယာကၽြတ္ေတြျပန္အပ္၊ ဆားငန္ေရေတြစင္ေအာင္ ေရခ်ိဳးဖို႔အတြက္ ေရခ်ိဳ Shower ရွိတဲ့ေနရာကိုသြားလိုက္တယ္။ အားပါး...ေရခ်ိဳးဖို႔အတြက္ တန္းစီေစာင့္ေနတဲ့သူေတြက အမ်ားသားပဲ။ အားတဲ့ ေရခ်ိဳ Shower tap ေလးေတြက ေရအားအလြန္နဲတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ တကယ္ဆိုရင္ ေရခ်ိဳးခန္းၾကီးၾကီးတစ္ခု ေနာက္ထပ္အသစ္ ထပ္ေဆာက္ထားဖို႔ ေကာင္းတယ္လို႔ စိတ္ထဲမွာ ေတြးလိုက္မိေသးတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ Shower tap ေတြကိုလဲ ျပန္ျပဳျပင္သင့္တာအမွန္ပါ။ ဒါနဲ႔ပဲ လြတ္တဲ့ေနရာတစ္ခုကို အျမန္၀င္ေရခ်ိဳးျပီး ျပန္ထြက္လာေတာ့ အျပင္မွာအားလံုးက ေစာင့္ေနၾကပါတယ္။ အဖြဲ႕သားေတြစံုမစံုစစ္ျပီးတာနဲ႔ ကားရပ္ထားတဲ့ေနရာကို ျပန္လာခဲ့ၾကပါတယ္။ လူစံုတဲ့အခါမွာေတာ့ Kuala Lumpur ျမိဳ႕ကို ျပန္လာခဲ့ၾကပါေတာ့တယ္။ နႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္ ပင္လယ္ျပင္ၾကီးေရ........

3 Comments:

  1. သက္တန္႔ခ်ိဳ said...
    ကမ္းေၿခၾကီးကလြမ္းေမာစရာၾကီးေနာ္...
    ၀င္းေဇာ္ႏိုင္ said...
    မတ္ကက္တင္းလာဆင္းတာပါ.... www.winzawnaing.wordpress.com ကိုလာလည္ပါဦးလို႔... အဟီး....
    An Asian Tour Operator said...
    A banana boat is an inflatable recreational boat meant for towing. The main tube is often yellow and banana-shaped and pulled by a motorized boat. The boat driver of the powered boat attempts to flip the banana boat upside-down by doing sharp turns.

Post a Comment



Post a Comment

Thank you for your comment on my blog, Anythig you can suggesting and discuss to me.

Creative Commons License