စကၤာပူ Jurong Bird Park ကိုေတာ့ မွတ္မွတ္ရရ 10. February. 2008 တုန္းကေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ Jurong Bird Park ကို ေဒါက္တာ Goh Keng Swee ကေနျပီး 1968 ခုနွစ္မွာ စတင္တည္ေထာင္ခဲ့တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ေဒါက္တာ Goh ဟာ Zoologi Garden ကိုလည္ပတ္ရင္းနဲ႔ ငွက္ေတြလြတ္လပ္စြာ ပ်ံသန္းနိုင္မယ့္ ငွက္ေလွာင္ခ်ိဳင့္ ၾကီးၾကီး တည္ေဆာက္ဖို႔ စိတ္ကူးရခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုတည္ေဆာက္နိုင္ဖို႔အတြက္ စက္မႈဇံုေတြႏွင့္ ကင္းလြတ္ျပီး သဘာ၀အေလွ်ာက္ အပန္းေျဖ အနားယူနိုင္မယ့္ Jurong Hill (Bukit Perepok) ေနရာကို 1968 ခုနွစ္မွာ ေရြးခ်ယ္ခဲ့ပါတယ္။ ပထမဦးစြာ ကမၻာတ၀ွမ္းမွာရွိတဲ့ ငွက္အမ်ိဳးအစားေတြကို စတင္စုေဆာင္းခဲ့ပါတယ္။ Finches, Pheasants, Herons, Mallards, Owls, Cockatoos စတဲ့ ငွက္အမ်ိဳးအစားေတြ ပထမဦးစြာ ဆံုးေရာက္ရွိလာျပီး နိုင္ငံ ၁၂ႏိုင္ငံ၊ တရိစၦာန္ရံု ၇ ရံုနွင့္ ပုဂၢလိဂ အလွဴရွင္ ၄၀ ဦးကလည္း ကူညီလွဴဒါန္းခဲ့ၾကပါတယ္။ 3. January 1971 မွာေတာ့ Jurong Bird Park ကို အမ်ားျပည္သူအတြက္ စတင္ ဖြင့္လွစ္ခဲ့နိုင္ပါတယ္။ Jurong Bird Park ကိုတည္ေဆာက္ခဲ့ရမွာ ေဒၚလာ $3.5 မီလီယံ ကုန္က်ခဲ့တယ္လို႔ သိရပါတယ္။
Jurong Bird Park
10. February. 2008 ကေတာ့ မေလးရွားကိုျပန္ဖို႔အတြက္ ေန႔လည္ ၁နာရီ ကားနဲ႔ လက္မွတ္ ျဖတ္ျပီထားျပီးသားေလ။ ဒီေန႔မွာပဲ ေ၀သူ႔ကို Jurong Bird Park ကိုသြားဖို႔အတြက္ လိုက္ပို႔ခိုင္းထားပါတယ္။ ကားလက္မွတ္က ေန႔လည္ပိုင္းဆိုေတာ့ အခ်ိန္ကေတာ့ သိပ္မရဘူး။ ဒါေၾကာင့္ မနက္ေစာေစာ အိပ္ရာထပါမယ္ဆိုမွ မနက္ ၈နာရီေလာက္မွနိုးတယ္။ နံနက္စာစားျပီးေတာ့ ေ၀သူနဲ႔ နံနက္ ၉နာရီ Boon Lay MRT မွာခ်ိန္းထားတာမို႔ ဘတ္စ္ကားဂိတ္ကို ဆင္းလာခဲ့ပါတယ္။ ဘတ္စ္ကားကလဲ အေတာ္နဲ႔ မလာနိုင္ေသးလို႔ ေစာင့္ေနရေသးတယ္။ ကားေပၚေရာက္ေတာ့ ၉နာရီထိုးေတာ့မယ္။ City Hall ကိုေရာက္ေတာ့ Boon Lay ကို MRT နဲ႔တဆင့္သြားလိုက္ပါတယ္။ ေတာ္ေသးတာက စကၤာပူက MRT ေတြက သိပ္မေစာင့္ရလို႔။ လမ္းမွာ ေ၀သူက ဖုန္းလွမ္းဆက္ေမးေသးတယ္ ၾကာလိုက္တာ မေရာက္ေသးဘူးလားတဲ့၊ ေရာက္ပါေတာ့မယ္ ခဏေလးေစာင့္ပါဆိုျပီး လွမ္းေျပာ (ျဖီး)ထားရေသးတယ္။ Boon Lay ေရာက္ေတာ့ ၉နာရီခြဲေနျပီ။ ေ၀သူနဲ႔ ေတြ႔ျပီးေတာ့ Boon Lay မွာပဲ မသြယ္စုမြန္နဲ႔ ခ်ိန္းထားေသးတာဆိုေတာ့ မသြယ္စုမြန္ကို သြားေတြ႔ျပီး နႈတ္ဆက္လိုက္ပါတယ္။ မသြယ္စုမြန္က မနွင္းပန္းတို႔နဲ႔ တစ္အုပ္စုထဲေလ။ ကၽြန္ေတာ္ စကၤပူေရာက္ခါစတုန္းက သူတို႔အုပ္စုနဲ႔ ဆံုဖို႔ Toparo က ျမန္မာဘုန္းၾကီးေက်ာင္းက အလႈတစ္ခါမွာ ဆံုၾကဖို႔ေခၚေသးတယ္။ အဲဒီတုန္းက ကၽြန္ေတာ္လဲမအားလို႔ မသြားျဖစ္လိုက္ဘူး။ သူက စကၤာပူမွာ ေက်ာင္းတက္ရင္ အလုပ္လုပ္ေနတာ ၾကာေနေပမယ့္ အခုခ်ိန္ထိ အိမ္လြမ္းတုန္းေလ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔ေတြ႔ေတာ့ မသြယ္စုမြန္က ေကာ္ဖီလိုက္တိုက္တယ္။ နွစ္ေယာက္သား အားနာနာနဲ႔ Jurong Point Shopping Center က ေကာ္ဖီဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာ လိုက္ထိုင္ျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔နွစ္ေယာက္လံုးက ေက်ာင္းခ်င္းတူေနေတာ့ ေက်ာင္းအေၾကာင္းေတြ စကားလက္ဆံု က်ေနၾကေနေသးတယ္။ ၁၀နာရီခြဲေလာက္မွ မသြယ္စုမြန္ကို နႈတ္ဆက္ျပီး Jurong Point ကေန ျပန္ထြက္လာခဲ့ၾကပါတယ္။
ဒီလိုနဲ႔ Jurong Bird Park ကိုသြားဖို႔အတြက္ ဘတ္စ္ကားဂိတ္ကိုျပန္လာခဲ့ၾကပါတယ္။ ကားဂိတ္မွာလည္း Jurong Bird Park ကိုသြားမယ့္ကားကို တန္းစီေစာင့္ရပါေသးတယ္။ ေတာ္ေသးတာက ကားဂိတ္မွာ ခရီးသည္ မမ်ားပါဘူး။ ဘတ္စ္ကားလာေတာ့ ကားေပၚတက္ ေနရာယူျပီး ခရီးဆက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ Jurong Bird Park ကိုေတာ့ ဘတ္စ္ကား သိပ္မစီးရပါဘူး။ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ေမာင္းတဲ့အခါ Jurong Bird Park ကိုေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။ ၀င္ေၾကး တစ္ဦးကို စကၤာပူေဒၚလာ S$18 ေဒၚလာေပးရပါတယ္။ ဒီေန႔မွာေတာ့ လူသိပ္မမ်ားတဲ့အတြက္ ၾကာၾကာ တန္းမစီလိုက္ရပါဘူး။ ၀င္၀င္ခ်င္းမွာေတာ့ ပင္ဂြင္းငွက္ျပခန္းကို အရင္ေတြ႔ရပါတယ္။ အေအးခန္းထဲက ပင္ဂြင္းငွက္ေလးေတြကေတာ့ သူတို႔ဇာတိမဟုတ္တဲ့ ေနရာမွာေတာင္ ေပ်ာ္ျမဴးေနၾကတာပါ။ ျပခန္းကိုေတာ့ ခပ္ေမွာင္ေမွာင္သာ အလင္းေရာင္ ေပးထားပါတယ္။ ဓါတ္ပံုရိုက္ေတာ့ မွန္ခန္းကအလင္းျပန္ေနတာေၾကာင့္ ပံုေကာင္းေကာင္းမရလိုက္ဘူး။ ဒီေဆာင္အနီးနားမွာပဲ ဇီးကြက္ေတြကို ျပတဲ့ျပခန္းနွင့္ အာဖရိက ငွက္မ်ိဳးေတြျဖစ္တဲ့ Storks, Shoebills စတဲ့ ငွက္ေတြကို ေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီ့ကေန ျပန္ထြက္လာေတာ့ လည္ပါတ္သူအခ်ိဳ႕ ၾကက္တူေရြးငွက္ ေတြနဲ႔ ဓါတ္ပံုရိုက္ေနၾကတာ ေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္တို႔လဲ ဓါတ္ပံုရိုက္ဖို႔ အခ်ိန္ေပးေစာင့္ေနရဦးမွာမို႔ မေစာင့္နိုင္တာေၾကာင့္ Flamingo Pool ဘက္ကိုပဲ ဆက္ေလွ်ာက္လာခဲ့ၾကပါတယ္။ Bird Park ထဲမွာ Panorail လို႔ေခၚတဲ့ ေကာင္းကင္ရထားကိုလဲ စီစဥ္ထားေပးတာ ေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္ လမ္းမေလွ်ာက္ခ်င္သူေတြအတြက္ အဆင္ေျပလွပါတယ္။ Flamingo Pool မွာ ဓါတ္ပံုရိုက္ျပီးေတာ့ ဆက္ေလွ်ာက္ခဲ့ရာမွာ ဘဲငန္းေတြကိုထားတဲ့ ေရကန္ေလးေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။ ဒီေနရာက တံတားေလးမွာ အမွတ္တရ ဓါတ္ပံုရိုက္ျဖစ္ခဲ့ပါေသးတယ္။ အဲဒီ့ေနာက္ Waterfall Aviary ထဲကိုဆက္ ထြက္လာခဲ့ပါတယ္။

Flamingo Pool

Waterfall Aviary ကေတာ့ အၾကီးဆံုးငွက္ေလွာင္အိမ္ၾကီးလို႔ တင္စားနိုင္ပါတယ္။ ဒီငွက္ေလွာင္အိမ္ထဲမွာ ငွက္ေပါင္း ၁၅၀၀ လြပ္လပ္စြာ ပ်ံသန္းနိုင္ဖို႔အတြက္ သဘာ၀အတိုင္း တည္ေဆာက္ထားတာပါ။ ဒီထဲမွာပဲ ငွက္အမ်ိဳးေပါင္းခြဲျခားျပထားတဲ့ေနရာ ၆၀ ေလာက္ရွိပါတယ္။ ၾကီးမားလွတဲ့ လူလုပ္ ေရတံခြန္ေရွ႕မွာလဲ ဓါတ္ပံုရိုက္ေနၾကသူတစ္ခ်ိဳ႕ ေတြ႔ျမင္ေနရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔လဲ ငွက္ေတြကို ဓါတ္ပံုေလွ်ာက္ရိုက္ၾကပါေသးတယ္။ ဒီေနရာေလးကေတာ့ အေတာ္ပဲ ေအးခ်မ္းလွပါတယ္။ ငွက္သံေတြနဲ႔ တကယ္ပဲေတာေတာင္ထဲမွာ ေလွ်ာက္ေနရသလိုပဲ ခံစားမိပါတယ္။ အဲဒီ့ကေန ျပန္အထြက္မွာ စကားတေျပာေျပာနဲ႔ ေလွ်ာက္လာေတာ့ Lory Loft ဘက္ကို ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာေတာ့ ငွက္အမ်ိဳးမ်ိဳး ေတြ႔ခဲ့ပါေသးတယ္။ ငွက္အမ်ိဳးအစားေတြေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ပါဘူး။ Lory Loft မွာေတာ့ ၾကက္တူေရြး မ်ိဳးေပါင္းမ်ားစြာဟာ ေလွာင္အိမ္ၾကီးထဲမွာ လြတ္လပ္စြာ ပ်ံသန္းေနၾကပါတယ္။ Lory Loft ကေတာ့ 3,000sq က်ယ္၀န္းျပီး ၾကက္တူေရြး အေကာင္ေရေပါင္း ၁၀၀၀ ေလာက္ရွိတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ဒီေလွာင္အိမ္ထဲမွာပဲ ၾကိဳးတံတားငယ္တစ္ခုနဲ႔ ေမွ်ာ္စင္ ၂ခုကို ဆက္သြယ္ထားပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ငွက္ေတြကို အစာေကၽြးနိုင္ပါေသးတယ္။ Lory Loft ကေန ျပန္ဆင္းလာေတာ့ ၁၂ နာရီေက်ာ္ေနပါျပီ။ ျပန္ဖို႔အခ်ိန္ကလဲ နီးကပ္လာျပီမို႔ ေအးေဆးစြာ မေနနိုင္ေတာ့ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ထြက္ေပါက္ရွိရာကို ဆက္ထြက္လာခဲ့ပါတယ္။ Lory Loft က အထြက္မွာေတာ့ ေအာက္ခ်င္းငွက္ေတြကို ေတြ႔ခဲ့ရပါေသးတယ္။ လမ္းမွာ ဓါတ္ပံုဆက္ရိုက္ျပီး ေလွ်ာက္လာခဲ့ေတာ့ Bird n Buddies Show ျပေနတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ ဒီျပပြဲကေတာ့ ေသခ်ာစြာ သင္ၾကားေပးထားတဲ့ ငွက္ေလးေတြရဲ႕ ျပကြက္ဆန္းေတြကို ျပသတာျဖစ္ပါတယ္။ ျပပြဲအခ်ိန္က မနက္ ၁၁:၀၀ ကေနျပီး ညေန ၃:၀၀ အထိျပသတာျဖစ္ပါတယ္။ အခ်ိန္မရေတာ့လို႔ မၾကည့္ျဖစ္လိုက္ပါဘူး။ ေနာက္တစ္ေခါက္ ေရာက္မွပဲ ၾကည့္ေတာ့မယ္လို႔ စိတ္ကူးျပီး အေပၚကေနပဲ ဓါတ္ပံုရိုက္ျဖစ္ပါတယ္။
Black-winged Starling ( Acridotheres melanopterus )
Waterfall Aviary တြင္အမွတ္တရ
အျပင္ျပန္ထြက္တဲ့အခါမွာေတာ့ Jurong Bird Park အမွတ္တရ လက္ေဆာင္ပစၥည္း အေရာင္းဆိုင္ေလးကေန ျဖတ္ရပါတယ္။ ငွက္ရုပ္ပံု ေသာ့ခ်ိတ္ေလးေတြကစလို႔ သားေမႊးငွက္ရုပ္ၾကီးေတြအထိ ငွက္အမ်ိဳးအစား အစံု အရုပ္ေလးေတြကို ၀ယ္ယူနိုင္ပါတယ္။ ေစ်းကေတာ့ အျပင္ကထက္ နဲနဲပိုပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔လဲ အမွတ္တရ ပစၥည္းအေရာင္းဆိုင္ထဲမွာ လွည့္ပါတ္ၾကည့္ရႈရင္း ေ၀သူ႔အတြက္ အျဖဴေရာင္ ငွက္ရုပ္ေလး ၂ ရုပ္ အမွတ္တရ လက္ေဆာင္ ၀ယ္ေပးျဖစ္ပါတယ္။ စကၤာပူကိုစေရာက္ကတဲက သူ႔ရဲ႕အားလပ္ရက္ေတြကို ကၽြန္ေတာ့အတြက္ အသံုးျပဳျပီး အစစအရာရာ ကူညီေပးခဲ့လို႔လဲ ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အျပင္ေရာက္တဲ့အခါမွာေတာ့ ၁၂နာရီ ေက်ာ္ေနပါျပီ။ ဒီေတာ့မွ အသဲအသန္ Dakota Crescent ကိုျပန္ေျပးရပါေတာ့တယ္။ Boon Lay ကိုသြားမယ့္ ဘတ္စ္ကားကလဲ မလာေသးတာနဲ႔ Taxi ငွားျပီးသြားလိုက္ပါတယ္။ Boon Lay ေရာက္မွပဲ Citi Hall ကို MRT နဲ႔ျပန္ရေတာ့တယ္။ ေ၀သူက Citi Hall အထိ လိုက္ပို႔ေပးပါေသးတယ္။ Citi Hall ကို ေရာက္တဲ့အခါမွာေတာ့ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ႏႈတ္ဆက္ျပီး ျပန္လာခဲ့ပါေတာ့တယ္။ ျပန္မဆံုျဖစ္ၾကတာ အခုခ်ိန္အထိပါပဲ။ စကၤာပူရဲ႕ အမွတ္တရ ရက္ေလး တစ္ရက္ေပါ့။ သူငယ္ခ်င္းေတြကို သံေယာဇဥ္ၾကီးတတ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အဖို႔ကေတာ့ အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ မွတ္မွတ္ရရ ရွိေနတတ္ပါတယ္။ Citi Hall ကေနတဆင့္ Dakota Crescent ကိုဘတ္စ္ကားနဲ႔ ျပန္လိုက္ပါတယ္။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ ၁၂နာရီ ခြဲသြားပါျပီ။ အ၀တ္အစားေတြသိမ္း၊ သူငယ္ခ်င္းထက္ျမတ္သူရဲ႕ အိမ္သားေတြကို ႏႈတ္ဆက္၊ ခရီးေဆာင္အိတ္ကို ဆြဲျပီး Beach Road ကို Taxi နဲ႔အသည္းအသန္ ေျပးရပါေတာ့တယ္။ သူငယ္ခ်င္းထက္ျမက္သူကေတာ့ ေနေကာင္းခါစျဖစ္ျပီး အိပ္ေပ်ာ္ေနတာေၾကာင့္ ႏႈိးျပီးႏႈတ္မဆက္ေတာ့ပါဘူး။ Beach Road ကိုေရာက္ေတာ့ အခ်ိန္ကြက္တိပါပဲ ၁နာရီထိုးေနပါျပီ။ ကၽြန္ေတာ္လဲ ကားေပၚေရာက္ျပီး ခဏေလးမွာပဲ ကားစထြက္ပါေတာ့တယ္။ ေနာက္တစ္ေခါက္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ဆံုေတြ႕ဖို႔ ထပ္လာခဲ့ဦးမယ္လို႔ စိတ္ကူးရင္း စကၤာပူေျမကေန ျပန္လည္ ထြက္ခြာလာခဲ့ပါေတာ့တယ္။

0 Comments:

Post a Comment



Post a Comment

Thank you for your comment on my blog, Anythig you can suggesting and discuss to me.

Creative Commons License