စိုက္ပ်ဳိးေရးလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ အသုံးျပဳသည့္ ပုိးသတ္ေဆးအခ်ဳိ႕ ႏွင့္ဓာတ္ေျမၾသဇာမ်ားေၾကာင့္ ေရထုညစ္ညမ္းမႈျဖစ္ေပၚေစၿပီး ေရေနသတၱ၀ါမ်ား၏ ရွင္သန္ေပါက္ဖြားမႈ ကုိထိခိုက္ႏုိင္ကာ သယံဇာတေလ်ာ့နည္းမႈကုိ ရင္ဆုိင္ရႏုိင္ေၾကာင္း ျမန္မာႏုိင္ငံငါးလုပ္ငန္း အဖြဲ႔ခ်ဳပ္အမႈ ေဆာင္ဒုတိယဥကၠ႒ ဦးဟန္ထြန္းက ေျပာၾကားခဲ့သည္။

"ငါးသယံဇာတေတြဟာ ကုန္းတြင္းေရခ်ဳိပုိင္းမွာျဖစ္ျဖစ္ ပင္လယ္ ပုိင္းမွာျဖစ္ျဖစ္ ဆုတ္ယုတ္ေနတယ္ဆုိတာ အားလုံးကလက္ခံထားပါတယ္။ လူဦးေရကတုိးလာတယ္။ ဖမ္းဆီးမႈကမ်ားလာတယ္။ ငါးဖမ္း နည္းစနစ္သစ္ေတြသုံးၿပီး ဖမ္းဆီးလာၾကတယ္။ ဒီလုိအေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ ငါးမ်ဳိးျပဳန္းတီးမႈျဖစ္လာပါတယ္။ ရာသီဥတုေဖာက္ျပန္မႈေၾကာင့္လည္း သယံဇာတေလ်ာ့နည္းလာတာလည္းရွိပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ စုိက္ပ်ဳိးေရးနဲ႔ ဆက္ႏြယ္ၿပီးအသုံးျပဳတဲ့ ပုိးသတ္ေဆး၊ ဓာတ္ေျမၾသဇာ ဒါေတြကသဘာ၀ေရျပင္ကုိ ေရာက္တဲ့အခါမွာ ေရထုညစ္ညမ္းမႈကုိ ျဖစ္ေပၚေစၿပီး ငါးေတြေပါက္ဖြားရွင္သန္ႏႈန္းကုိ ေလ်ာ့က်ေစတယ္။ ေရညစ္ညမ္းလာတာေၾကာင့္ ငါးေတြဥ မခ်ႏိုင္တာ၊ မေပါက္ပြားႏုိင္တာ၊ ခ်ၿပီးသားဥေတြပ်က္စီးတာေတြ ျဖစ္လာတယ္။ ဒါေတြေၾကာင့္ သယံဇာတေလ်ာ့နည္းရျခင္း ျဖစ္လာရတယ္"ဟု ၎က ေျပာၾကားခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

ငါးပုစြန္ေရေနသက္ရွိ သယံဇာတမ်ား ျပန္လည္တုိးတက္လာရန္အတြက္ သဘာ၀ေရျပင္မ်ားတြင္ ငါးပုစြန္မ်ဳိးစိုက္ထည့္ျခင္း၊ ဖမ္းဆီးမႈႏွင့္ ဖမ္းဆီးသည့္ကိရိယာမ်ား ထိန္းခ်ဳပ္စီမံခန္႔ခြဲျခင္းမ်ားကို ျပဳလုပ္သင့္ေၾကာင္းႏွင့္ သက္ဆုိင္ရာကလည္း အဆုိပါကိစၥမ်ားကုိ ေဆာင္ရြက္ေနေၾကာင္း သိရသည္။

လူဦးေရတုိးတက္လာႏွင့္အမွ် ႏွစ္စဥ္ငါးဖမ္းဆီး ထုတ္လုပ္မႈပမာဏ မွာလည္းမ်ားျပားလာၿပီး ဖမ္းဆီး ထုတ္လုပ္သည့္ငါးပုစြန္သယံဇာတ မ်ား ျပန္လည္တုိးတက္လာရန္ႏွင့္ ေရရွည္ထုတ္ယူ သုံးစြဲႏုိင္ေရးကုိလည္း ျပန္လည္ေဆာင္ရြက္သင့္ေၾကာင္း သိရွိရသည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ငါးဖမ္းဆီးထုတ္လုပ္မႈပမာဏကုိၾကည့္ပါက ၂၀၀၀-၂၀၀၁ ဘ႑ာေရးႏွစ္တြင္ မက္ထရစ္တန္ေထာင္ေပါင္း ၁၃၀၉ ဒသမ ၈၃ ရွိခဲ့ၿပီး ၂၀၀၉-၂၀၁၀တြင္ ဘ႑ာႏွစ္တြင္ မက္ထရစ္တန္ေထာင္ ေပါင္း ၃၉၂၁ ဒသမ ၉၇ ရွိခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ဆယ္ႏွစ္တာကာလအတြင္း ငါးဖမ္းဆီးထုတ္လုပ္မႈပမာဏ သုံးဆနီးပါး ျမင့္တက္ခဲ့ေၾကာင္း ေတြ႔ရွိရသည္။

Source : news-eleven

MAI ေလေၾကာင္းလုိင္း၏ ရန္ကုန္မွ ကေမၻာဒီးယား ႏိုင္ငံဒုတိယၿမိဳ႔ေတာ္ ဆီယမ္ရိ ခရီးစဥ္အား ၂၀၁၁ ခုႏႇစ္ ေဖေဖၚ၀ါရီလ ၂၃ ရက္ေန႔မႇ စတင္ ေျပးဆြဲလ်က္ ရႇိေၾကာင္း MAI ေလေၾကာင္းလိုင္း၏ Marketing မန္ေနဂ်ာ မေအးမရသာထံမႇ သတင္းရရႇိပါသည္။

''ရန္ကုန္-ဆီယမ္ရိ ပထမဆံုး ခရီးစဥ္မႇာေတာ့ ခရီးသည္ေတြနဲ႔အတူ MAI ရဲ႕ ေအးဂ်င့္ခရီးသြား ကုမၸဏီေတြ၊ တာ၀န္ရႇိသူေတြ လိုက္ပါသြားတယ္''ဟု မေအးမရသာ ကဆိုသည္။

ရန္ကုန္-ဆီယမ္ရိ ခရီးစဥ္ကို ဗုဒၶဟူးႏႇင့္ စေနေန႔မ်ားတြင္ တစ္ပတ္လွ်င္ ႏႇစ္ရက္ ေျပးဆြဲမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ခရီးစဥ္ကို ခရီးသည္ ၁၆၀ ဦးဆန္႔ AirBus A 320 ေလယာဥ္ျဖင့္ ေျပးဆြဲကာ ရန္ကုန္မႇ နံနက္ ၉ နာရီတြင္ ထြက္ခြာကာ ဆီယမ္ရိသို႔ ေဒ သစံေတာ္ခ်ိန္ ၁၁ နာရီ ၁၀ မိနစ္တြင္ ေရာက္ရႇိၿပီး ၁၂ နာရီ ၁၀ မိနစ္တြင္ ျပန္လည္ ထြက္ခြာကာ ၁၃ နာရီ ၁၀ မိနစ္တြင္ ရန္ကုန္သို႔ ေရာက္ရႇိမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

MAI ေလေၾကာင္းလိုင္း၏ ဆီယမ္ရိ-ရန္ကုန္ ခရီးစဥ္ျဖင့္ ေရာက္ရႇိလာမည့္ ကေမၻာဒီးယား ႏိုင္ငံသားမ်ား အျပင္ အျခား မည့္သည့္ ႏိုင္ငံသားမဆို ဆိုက္ေရာက္ဗီဇာ ထုတ္ေပးသြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ထပ္မံ သိရႇိရသည္။

၂၀၁၀ ခုႏႇစ္ ေမလ ၁ ရက္ေန႔တြင္ ရန္ကုန္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ေလဆိပ္ႏႇင့္ မႏၲေလး အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ေလဆိပ္မ်ားတြင္ ဆိုက္ေရာက္ဗီဇာ စတင္ ထုတ္ေပးခဲ့ၿပီး စက္တင္ဘာလ ၁ ရက္ေန႔တြင္ ေခတၲ ရပ္နားခဲ့သည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ျမန္မာသံ႐ုံး မရႇိသည့္ ႏိုင္ငံမ်ားမႇ လာေရာက္မည့္ ခရီးသြား အဖြဲ႕မ်ားကို ျမန္မာႏိုင္ငံရႇိ ခရီးသြား ကုမၸဏီမ်ားမႇ တဆင့္ ႀကိဳတင္ စာရင္းေပးသြင္းျခင္းျဖင့္ ဆိုက္ေရာက္ဗီဇာ ထုတ္ေပးခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။

Source : news-eleven

မြန္ျပည္နယ္သို႔ လာေရာက္ ေလ့လာၾကေသာ ကမၻာလႇည့္ ခရီးသည္ အခ်ဳိ႕သည္ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕မႇ ၂၈ မိုင္သာေ၀းသည့္ ေရႇးေဟာင္းအုတ္ခြက္၊ ေက်ာက္ဆင္းတု အေျမာက္အျမား တည္ရႇိသည့္ ေကာ့ဂြန္းဂူသို႔ သြားေရာက္ေလ့လာမႈ ရႇိေၾကာင္း ဧည့္လမ္းညႊန္မ်ားထံမႇ သိရႇိရသည္။

''ေကာ့ဂြန္ဂူရဲ႕ အတြင္းနံရံ၊ အမိုး၊ အ၀င္ခန္းမေဆာင္ နံရံေတြမႇာ ေအဒီ (၇)ရာစု လက္ရာေတြျဖစ္တဲ့ အုတ္ခြက္၊ ေက်ာက္ဆစ္ဘုရား႐ုပ္တု အေသးေတြက ေထာင္ေသာင္းမက တည္ရႇိေနတာ အံ့ၾသဖို႔ ေကာင္းပါတယ္။ အခ်ဳိ႕ႏိုင္ငံျခားသားေတြ လာကတည္းက ေကာ့ဂြန္းဂူ ေလ့လာဖို႔ အစီအစဥ္ ရႇိသလုိ ဒီေရာက္မႇ အၾကံေပးလို႔ သြားၾကည့္ျဖစ္တာလည္း ရႇိပါတယ္''ဟု ဧည့္လမ္းညႊန္တစ္ဦးက ေျပာပါသည္။ေကာ့ဂြန္းဂူသည္ ဘားအံၿမိဳ႕နယ္ ေကာ့ဂြန္းေက်းရြာအတြင္း တည္ရႇိၿပီး သဘာ၀ ထံုးေက်ာက္ဂူ အမ်ဳိးအစားျဖစ္၍ သံလြင္ျမစ္ အေနာက္ဘက္၊ ပင္လယ္ေရမ်က္ႏႇာျပင္ ၁၁၆ ေပ အျမင့္တြင္ တည္ရႇိေၾကာင္း သိရႇိရသည္။

ယင္းဂူရႇိ ယဥ္ေက်းမႈ အေမြအႏႇစ္ အေထာက္အထားမ်ားမႇာ ေက်ာက္နံရံမ်ားတြင္ ေျမမီးဖုတ္ အုတ္ခြက္ ဗုဒၶဆင္းတုေတာ္မ်ား၊ ထံုးေက်ာက္သားကို ထြင္းထုထားသည့္ ႐ုပ္လံုး၊ ႐ုပ္ႂကြမ်ား၊ သဲေက်ာက္ကို ထြင္းထုထားရသည့္ ဗုဒၶဘာသာဆိုင္ရာ ေက်ာက္ဆစ္ ႐ုပ္တုမ်ား၊ ေဆးေရးစာ၊ မင္စာ၊ ေက်ာက္စာႏႇင့္ေရႇးမြန္စာ တို႔ကို ေတြ႕ရႇိရေၾကာင္း၊ ထိုယဥ္ေက်းမႈ အေမြအႏႇစ္ လက္ရာတို႔ကို ပုဂံေခတ္ေႏႇာင္းကာလ ေအဒီ ၁၃ ရာစုမႇ စ၍ ေလ့လာေတြ႕ရႇိၿပီး ေကာ့ဂြန္းဂူႏႇင့္ ပတ္သက္သည့္ ခရီးသြား မႇတ္တမ္း အေထာက္အထားကို ခရစ္ႏႇစ္(၁၉ရာစု) အေစာပိုင္းကာလ မႇတ္တမ္းတြင္ ေတြ႕ရႇိရေၾကာင္း သိရသည္။

အဆိုပါဂူကို ၁၉၅၇ ခုႏႇစ္မႇစ၍ ယဥ္ေက်းမႈ၀န္ႀကီးဌာန ေရႇးေဟာင္းသုေတသန အမ်ဳိးသားျပတိုက္ႏႇင့္ စာၾကည့္တိုက္ ဦးစီးဌာန က ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရႇာက္ထားသည္ဟု သိရႇိရသည္။

Source : news-eleven

ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ တစ္ခုတည္း ေသာ ရမ္ဆာဆိုက္ေခၚ ႏုိင္ငံတကာ ေရေပ်ာ္ငွက္ေနရင္းေဒသအျဖစ္ အေရးပါသည့္ ေရတိမ္ေဒသဟု သတ္မွတ္ထားရာတြင္ လက္ရွိအခ်ိန္၌ ႏုိင္ငံတကာစံႏႈန္းမ်ား ေလ်ာ့နည္းက်ဆင္း လ်က္ရွိေၾကာင္း သတင္းရရွိသည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံသည္ ႏုိင္ငံတကာ အေရးပါေသာ ေရတိမ္ေဒသထိန္း သိမ္းေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ ရမ္ဆာ အဖြဲ႕၀င္ႏုိင္ငံအျဖစ္ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္ ႏို ၀င္ဘာလတြင္၀င္ေရာက္ခဲ့ၿပီးေနာက္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ပထမဆုံးေသာ ရမ္ ဆာေရတိမ္ေဒသအျဖစ္ မုိးယြန္းႀကီး ေတာ႐ိုင္းတိရစၦာန္ေဘးမဲ့ေတာကို သတ္မွတ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

"ရမ္ဆာကြန္ဗင္းရွင္းမွာ ႏုိင္ငံေပါင္း ၁၆၀ ပါ၀င္ေနပါၿပီ။ ရမ္ဆာဆိုက္ေပါင္း ၁၉၁၂ ခုရွိပါတယ္။ ဟက္တာ ၁၈၆ သန္းကို ထိန္းသိမ္းထားတာျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံ မွာေတာ့ မုိးယြန္းႀကီးအင္းတစ္ခုသာ ရွိပါေသးတယ္"ဟု BirdLife International မွ Mr. Simba Chan က ေျပာၾကားသည္။

မုိးယြန္းႀကီးအင္းသည္ ပဲခူး တိုင္းေဒသႀကီးအတြင္း တည္ရွိၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ေဆာင္းခုိငွက္္မ်ား လာေရာက္က်က္စားခ်ိန္၌ အဓိက ေရာက္ရွိေသာေနရာတစ္ခုျဖစ္ၿပီး ေရေပ်ာ္ငွက္မ်ားႏွင့္ဇီ၀မ်ဳိးစုံ မ်ဳိးကြဲ မ်ားစြာကုိေလ့လာေတြ႕ရွိႏုိင္သည့္ ေနရာတစ္ခုျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

မုိးယြန္းႀကီးအင္းသည္ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ကႏုိင္ငံတစ္၀န္းတြင္ ေရကန္ မ်ား၊ အင္းမ်ား ေရနည္းပါးခန္းေျခာက္မႈကို ၾကံဳေတြ႕ရခ်ိန္၌ စံခ်ိန္တင္ ေရက်ဆင္းမႈ ျဖစ္ေပၚခဲ့သည္။

ရမ္ဆာဆိုက္တစ္ခုအျဖစ္ ထည့္သြင္းစဥ္းစားႏုိင္ရန္အတြက္ ေရတိမ္ေဒသတစ္ခုသည္ ဇီ၀ဘူမိ ဆိုင္ရာ အထူးေဒသ၏ ဇီ၀မ်ဳိးစုံမ်ဳိး ကြဲအား ေထာက္ပံ့ထားရန္ အေရးပါ ေသာ အပင္ဦးေရႏွင့္ သတၱ၀ါမ်ဳိးစိတ္အား ေထာက္ပံ့ထားျခင္း၊ အပင္ ႏွင့္ သတၱ၀ါမ်ဳိးစိတ္အား ယင္းတို႔ ဘ၀စက္၀ိုင္း၏ အဆိုး၀ါးဆုံးအေျခ အေနတစ္ခုတြင္ေထာက္ပံ့ထားျခင္း၊ ေရေပ်ာ္ငွက္မ်ဳိးစိတ္တစ္ခု(သို႔မဟုတ္) မ်ဳိးစိတ္ငယ္တစ္ခု၏ ကမၻာေပၚတြင္ ေနာက္ဆုံးက်န္ေသာအေကာင္ေရ ၏အေကာင္ဦးေရ ၁ ရာခိုင္ႏႈန္း ရွိေနျခင္း၊ အေကာင္ေရ ၂၀၀၀၀(သို႔ မဟုတ္)ထို႔ထက္ပိုေသာေရေပ်ာ္ငွက္ မ်ားကို ေထာက္ပံ့ထားျခင္း၊ ငါးအ စားအစာ၊ ဥေပါက္ရာေဒသ၊ ေပါက္ပြားႀကီးျပင္းရာ ေနရာႏွင့္ ေရတိမ္ေဒသအတြင္း(သို႔မဟုတ္)မွီခိုရာ မည္သည့္ေနရာမဆို ငါးမ်ဳိးမ်ား၏ ေျပာင္းေရႊ႕သြားလာသည့္ လမ္းေၾကာင္းတစ္ခုအတြက္ အေရးပါေသာ အရင္းအျမစ္ျဖစ္ေနျခင္း စသည့္အခ်က္မ်ားႏွင့္ ထည့္သြင္းစဥ္း စားသည္ဟု သိရွိရသည္။

Source : News-Eleven

ခ်င္းတိုင္းရင္းသူတစ္ဦးကို ႐ိုက္ကူးထားတဲ့ ခရီးသြားဓာတ္ပံုဆရာ ေက်ာ္ေက်ာ္၀င္းရဲ႕ လက္ရာဓာတ္ပံုတစ္ပံု။

"ျမန္မာႏိုင္ငံက ဘယ္နားမွာရွိတာလဲ" ျပည္ပအေ၀း တိုင္းျပည္ေတြဆီ ခရီးထြက္တဲ့အခါတိုင္း သူအျမဲအေမးခံရတဲ့ ေမးခြန္းတစ္ခုကို ခရီးသြား ဓာတ္ပံုဆရာ ကိုေက်ာ္ေက်ာ္၀င္းက ေရရြတ္ျပပါတယ္။

"အဲဒီလိုအေမးခံရတဲ့အခါ ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံက တိုင္းရင္းသားေတြကို ကိုယ္တိုင္႐ိုက္ထားတဲ့ ဓာတ္ပံုေတြ ျပၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံဘယ္မွာ တည္ရွိတယ္ဆိုတာ ရွင္းျပရတယ္" လို႔ သူကဆက္ေျပာပါတယ္။ 

ဓာတ္ပံုေလးေတြထုတ္ျပျဖစ္တာကလည္း ၿမိဳ႕ျပကေန အလွမ္းေ၀းတဲ့ ေဒသေတြမွာ၊ ႐ိုးရွင္းတဲ့လူေနမႈပံုစံနဲ႔ ေနထိုင္ၾကတဲ့တိုင္းရင္းသားေတြ အေၾကာင္းကို မၾကားဖူး မေရာက္ဖူးတဲ့ ျပည္တြင္း ျပည္ပက သူေတြ သူ႔ဓာတ္ပံုေတြကေနတစ္ဆင့္သိရွိလာေစခ်င္တာက သူ႔ရည္ရြယ္ခ်က္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

"ကြ်န္ေတာ့ရဲ႕ဓာတ္ပံုေတြက တိုင္းရင္းသားေတြနဲ႔ သူတို႔ေနထိုင္ရာေဒသေတြကို လူေတြသတိမူမိလာေအာင္ လုပ္ေပးႏိုင္တယ္ဆိုရင္ တစ္နည္းအားျဖင့္ ခရီးသြားလုပ္ငန္းလည္း ပိုၿပီးဖြံ႕ၿဖိဳးႏိုင္တာေပါ့" လို႔သူက ဆိုပါတယ္။ 

ခရီးသြားဓာတ္ပံုဆရာတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ျမန္မာျပည္အစြန္အဖ်ား လူသူအေရာက္အေပါက္နည္းတဲ့ တိုင္းရင္းသားေတြရဲ႕ေက်းရြာေတြဆီ ခက္ခက္ခဲခဲသြားေရာက္ၿပီး မွတ္တမ္းတင္ဓာတ္ပံု႐ိုက္ကူးတဲ့အခါ ႐ိုးရာဓေလ့ထံုးတမ္း စဥ္လာေတြ ေခတ္ေပၚ အေဆာင္ အ ေယာင္ေတြ လံုး၀မရွိတဲ့ လူေနမႈပံုစံေတြကို ႐ိုက္ကူးရတာ စိတ္ေက်နပ္စရာေကာင္းတယ္လို႔လည္းဆိုျပန္တယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ဖက္က အေျခခံက်လြန္းတဲ့ တိုင္းရင္းသား ေတြရဲ႕ လူေနမႈပံုစံကို အဆင့္ျမင့္ တိုးတက္လာေစခ်င္ တဲ့စိတ္နဲ႔ စိတ္ႏွစ္ခု အားၿပိဳင္တာမ်ဳိး လည္း အျမဲၾကံဳေတြ႕ရတယ္လို႔ သူ႔စိတ္ ခံစားခ်က္ကို ဖြင့္ဟပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ သူသြားခဲ့တဲ့ခရီးေတြထဲက ရွမ္းျပည္နယ္၊ အေရွ႕ပိုင္းေဒသက လားဟူတိုင္းရင္းသားေတြေနထိုင္တဲ့ ေက်းရြာေလးဆီသြားခဲ့ပံုကို ေျပာျပပါတယ္။ 

"တစ္ရြာလုံး ေက်းရြာလူႀကီးရဲ႕အိမ္မွာပဲ ေရဒီယိုေလးတစ္လုံး ရွိတယ္။ သူတို႔အတြက္ အဲဒါက အေကာင္းဆုံး ေဖ်ာ္ေျဖမႈပဲ။ 'တီဗီ'ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာေတာင္ သူတို႔မသိၾကဘူး။ အဲဒီလိုျဖစ္ေနတာက ၿမိဳ႕ျပနဲ႔ဆက္သြယ္မႈ မရွိသေလာက္ျဖစ္ၿပီး သီးသန္႔ေနထိုင္ၾက တာေၾကာင့္" လို႔ ေထာက္ျပပါတယ္။

"ကြ်န္ေတာ္တို႔ ရြာကိုေရာက္သြားေတာ့ ရြာမွာရြာသူႀကီးမရွိဘူး။ ရြာထဲကအသက္ႀကီးႀကီး အဘြားအရြယ္ေတြ ထြက္လာၿပီး ရြာထဲေပးမ၀င္ၾကဘူး။ လားဟူဘာသာစကားနဲ႔ေျပာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔လည္း နားမလည္ဘူး။ မျပန္ဘဲရပ္ေနေတာ့ အဘြားႀကီးေတြကငိုၿပီး ဂါထာရြတ္သလိုလည္းရြတ္တယ္။ မေကာင္းဆိုး၀ါးေတြ ရြာထဲ၀င္မွာေၾကာက္လုိ႔ႏွင္သလိုပဲ။

"အဲဒီမွာ ကြ်န္ေတာ္အရမ္းခံစားရၿပီး ဓာတ္ပုံ႐ိုက္ခ်င္စိတ္ေတာင္ကုန္သြားတယ္။ သူတို႔ကိုလည္း အရမ္းသနားမိတယ္။ ေတာ္ေသးတာက ျမန္မာစကားနည္းနည္းပါးပါးတတ္တဲ့ ရြာသူႀကီးေရာက္လာေတာ့၊ သူ႔ကိုကြ်န္ေတာ္တို႔က ဓာတ္ပုံ႐ုိက္မယ့္အေၾကာင္းရွင္းျပတယ္။ သူတုိ႔ရြာကရြာသူႀကီးရဲ႕ေျပာစကားကို အရမ္း အေလးထားေတာ့ ရြာသူႀကီးကခြင့္ျပဳလိုက္တာနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ရြာသူရြာသားေတြနဲ႔အတူ လက္ရည္တစ္ျပင္တည္းေနထိုင္ၿပီး ယုံၾကည္မႈတည္ေဆာက္ရတယ္။ ေနာက္သူတို႔ကို ဓာတ္ပုံေတြ႐ုိက္ေတာ့ အထူးအဆန္းျဖစ္ေနတာေပါ့။ သူတို႔တစ္ခါမွ ကင္မရာကိုမျမင္ဖူးတာကုိး။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဘာလုပ္ေနမွန္းလည္းမသိဘူး။ ပုံေတြျပန္ျပေတာ့ သူတို႔အရမ္းအံ့ဩၾကတယ္" လို႔ ကိုေက်ာ္ေက်ာ္၀င္းက သူ႔အေတြ႕အၾကံဳကို ေျပာျပပါတယ္။ ဒီလိုသူဓာတ္ပံု႐ိုက္မယ့္သူေတြ ကင္မရာကိုပထမဆံုးျမင္ဖူးတာဟာ ဓာတ္ပံုဆရာတစ္ေယာက္အတြက္ ပံုေကာင္းတစ္ပံုဖန္တီးဖို႔ အေကာင္းဆံုးအေနအထားျဖစ္သလို ရြာသားေတြအတြက္ကေတာ့ သူတို႔ကိုယ္ပိုင္ဘ၀ေလးထဲကေန ေမာ္ဒန္ေခတ္အေျပာင္းအလဲတစ္ခုကို စတင္လာတာပဲလို႔ လည္း သံုးသပ္ပါတယ္။

ၿမိဳ႕ျပနဲ႔နီးတဲ့ တခ်ဳိ႕ေက်းရြာေတြဆို ၿမိဳ႕ျပနဲ႔အထိအေတြ႕အဆက္အဆံမ်ားလာတဲ့အခါ ကိုယ္ပိုင္ တုိင္းရင္းသား၀တ္စံုကုိေတာင္ မဝတ္ဆင္ၾကေတာ့တာမို႔ သူတို႔ကို ဓာတ္ပံု႐ိုက္ခ်င္တဲ့အခါ သဘာ၀က်ေအာင္ ႐ိုးရာ၀တ္စံု အတင္းျပန္၀တ္ခိုင္းရတယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ "ၿမိဳ႕ျပနဲ႔အထိအေတြမရွိတဲ့ရြာေတြကိုလည္း ေခတ္ေနာက္မက်ခဲ့ေစခ်င္ဘူး။အဲဒီကေနမွသူတို႔ရဲ႕ေရွး႐ိုးစြဲအယူအဆေတြကို ေျပာင္းလဲ ေစခ်င္တယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ဖက္ကလည္း ၿမိဳ႕ျပယဥ္ေက်းမႈလႊမ္းမိုးမႈေၾကာင့္ ႐ိုးရာ၀တ္စံုမ၀တ္ေတာ့တာမ်ဳိး၊ ေနာက္သဘာ၀အတိုင္း ရွိေနေသးတဲ့ လူေနမႈပတ္၀န္းက်င္ေတြ ေျပာင္းလဲသြားမွာ ေၾကာက္တယ္"လို႔ ဆိုပါတယ္။

ဓာတ္ပုံဆရာ စိုင္းခမ္းလင္းကလည္းသူေရာက္ခဲ့ဖူးတဲ့ ကခ်င္ျပည္နယ္ ပူတာအိုအေနာက္ေျမာက္ဘက္မွာ ရွိတဲ့ ဇီယာဒမ္းရြာမွာဆို ရြာကေနမိုင္ ၂၅၀ ေလာက္ေ၀းတဲ့ ပူတာအိုၿမိဳ႕ဆီ ေက်ာင္းသြားတက္ၾကရၿပီး အဲဒီကေန အထက္တန္းေအာင္သြားတဲ့အခါ ျမစ္ႀကီးနား အထိသြားၿပီး ေကာလိပ္ေက်ာင္းတက္ႏိုင္ၾကၿပီလို႔ ဆိုပါတယ္။ ရြာကေလးမွာ ေရစြမ္းအားကိုအသုံးျပဳၿပီး ဆုံလည္နဲ႔ေမာင္းေထာင္းလာႏိုင္ၾက ၿပီ။ လွ်ပ္စစ္မီးရႏိုင္ၾကၿပီျဖစ္သလို ေတာင္ယာစိုက္ခင္း ေတြကိုလည္း ေရေပးေ၀ႏိုင္ၾကတာမို႔ ေဒသခံေတြရဲ႕ တိုးတက္ေျပာင္းလဲမႈအစပါပဲတဲ့။ ဒါေတြဟာ အက်ဳိးရွိတဲ့အေျပာင္းအလဲေတြျဖစ္ေပမယ့္ သဘာ၀အတိုင္းရွိေနဆဲျဖစ္တဲ့ ကခ်င္နဲ႔ခ်င္းျပည္နယ္လိုေဒသေတြကို ကေလာလိုေအးခ်မ္းလွပတဲ့ ေတာင္ေပၚစခန္းၿမိဳ႕ေလးမွာ သစ္ပင္ေတြခုတ္ထားတဲ့ ေတာင္ကတုံးေတြ ေတြ႕ေနရတာေၾကာင့္ အဲဒီလို ျဖစ္လာမွာေတာ့ စိတ္ပူမိတယ္လို႔ဆိုပါတယ္။

ကိုစိုင္းခမ္းလင္းက တျခားဓာတ္ပံု ဆရာေတြလိုပဲ သူခရီးလွည့္လည္႐ိုက္ကူးခဲ့တဲ့ ဓာတ္ပံုေတြေၾကာင့္ ခရီးသြားလုပ္ငန္းတိုးတက္ေစဖို႔ ကူညီႏိုင္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္သူပါ။ Enchanting Myanmar မဂၢဇင္းက အႏုပညာဒါ႐ိုက္တာနဲ႔ ဓာတ္ပံုဆရာျဖစ္တဲ့ ဦးဆန္နီၿငိမ္းကေတာ့ ေမာ္ဒန္ေခတ္လႊမ္းမိုးမႈ ဘယ္ ေလာက္ပဲရွိရွိ ႐ိုးရာယဥ္ေက်းမႈဓေလ့ေတြကို ထိန္းသိမ္းဖို႔ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ 

"တိုင္းရင္းသားေတြဆီ ဘယ္သူမွမသြားႏိုင္ေအာင္ တားလို႔မရသလို တိုင္းရင္းသားေတြကိုလည္း အျပင္ေလာကနဲ႔ ထိေတြ႕မႈမရွိေအာင္ ျခံခတ္ထားလို႔လည္းမျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ယဥ္ေက်းမႈဓေလ့ေတြကို ဘယ္လိုထိန္းသိမ္းသင့္တယ္ဆိုတဲ့ အေျခခံဗဟုသုတေပး ႏိုင္ဖို႔ေတာ့ အရမ္းအေရးႀကီးတယ္။ အဲဒီလိုသာလုပ္ႏိုင္ရင္ ဘယ္သူက ဘယ္လိုယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ လႊမ္းမိုးလာတာပဲျဖစ္ျဖစ္ တိုင္းရင္းသား ေတြအေနနဲ႔ အလြယ္တကူလက္ခံၾကမွာ မဟုတ္ဘူး" လို႔ ေျပာပါတယ္။

Source : Myanmar Times

ပခုကၠဴၿမိဳ႕ ေျမာက္ဖ်ားတြင္ တည္ရႇိေသာ ''ကိႏၷရာေတာင္'' ''ကုသိႏၷ႐ုံေတာင္'' ဗုဒၶပူဇနိယပြဲေတာ္တြင္ ယခင္ေခတ္ အခါက ''ႏႇမ္းမႏႇဲသည္မ်ား'' အမ်ားအျပား လာေရာက္ ေရာင္းခ်၍ ႏႇမ္းမႏႇဲ ဘုရားပြဲဟု ေဒသခံမ်ားက ေခၚဆိုခဲ့ၾကၿပီး ယေန႔ေခတ္ အခါတြင္ ႏႇမ္းမႏႇဲအစား ပခုကၠဴနယ္၊ ေညာင္ဦးနယ္၊ ၿမိဳင္နယ္၊ ေရစႀကိဳနယ္ အတြင္းရႇိ ငါ့သေရာက္၊ နဘတ္၊ စေဘ၊ ေျမာက္ျပင္၊ သက္ရြာ၊ ေပါင္ေလာင္ကန္၊ ပခန္းႀကီး၊ ဆပ္သြား စသည့္ ေဒသမ်ားမႇ အိုးႏႇင့္ ေျမထည္ လူ႔အသံုးအေဆာင္မ်ား ေရာင္း၀ယ္မႈ အားေကာင္းလာ၍ ''အိုးပြဲေတာ္''ဟု ေဒသခံမ်ားက ေျပာင္းလဲ ေခၚေ၀ၚလာၾကသည္။

''အိုးပြဲေတာ္လို႔ တြင္လာတာနဲ႔ ပြဲေတာ္ရက္ကလည္း ရႇည္လာတယ္။ အခုဆို ျပာသိုလဆန္း ကတည္းက ေစ်းသည္ေတြ ေရာက္ေနၾကၿပီ။ တပို႔တြဲ လကုန္အထိ ပြဲေစ်းက  ရႇိေနတယ္။ ပါလာတဲ့ အိုးႏႇင့္လူ႔အသံုးအေဆာင္ ပစၥည္းေတြအျပင္ အိုးပုတ္ ခ်ဳိး႐ုပ္ပါ မက်န္ ပါသမွ် အကုန္နီးပါး ေရာင္းရတယ္''ဟု အိုးပြဲေတာ္ ေစ်းသည္တစ္ဦးက ေျပာျပသည္။ ေသာက္ေရအိုး၊ သံုးေရအိုး၊ အင္တံု၊ စေလာင္းဖံုး၊ ေရေႏြးကရား၊ ဟင္းခ်က္အိုး၊ ပန္းအိုး၊ ေညာင္ေရအိုး၊ အတာအိုးမ်ားအျပင္ ကေလးမ်ားအ ႀကိဳက္ ကစားစရာ အိုးပုတ္ခ်ဳိး႐ုပ္ (႐ုပ္)မ်ားပါ ေစ်းႏႈန္းခ်ဳိသာစြာ ေရာင္းခ်သည့္အျပင္ အိုးႏႇင့္ေျမထည္ပစၥည္း ဆိုင္အမ်ားစုသာ ခင္းက်င္းေရာင္းခ်လ်က္ ေရာင္း၀ယ္မႈ အားေကာင္း၍ ေျမထည္လုပ္ငန္းမ်ားႏႇင့္ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္း ျပဳေသာ ေဒသခံ ေတာင္သူဦးႀကီးမ်ား၏ စီးပြားေရးအား တစ္ဖက္တစ္လမ္းမႇ အေထာက္အကူ ျပဳေစသည့္ အိုးပြဲေတာ္ ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း သိရသည္။ ရႇားပါး၍ ေရာင္း၀ယ္မႈ အားေကာင္းေသာေၾကာင့္ ျမန္မာ့႐ိုးရာ အိုးလုပ္ငန္းႏႇင့္ ေျမထည္ လုပ္ငန္း လုပ္ကိုင္ၾကသူ ေတာင္သူ ေက်းလက္ ျပည္သူမ်ားအား အထူး အားထား၍ ပခုကၠဴအိုးပြဲေတာ္သို႔ ႏႇစ္စဥ္မပ်က္ လာေရာက္ ေရာင္းခ်ၾကသည္။

''အိုး၊ အင္တံုေပါင္း ႏႇစ္စဥ္ တစ္သိန္းေက်ာ္အထိ ေရာင္းရတယ္။ ပခုကၠဴတစ္ၿမိဳ႕လံုးအျပင္ ေဒသ၀န္းက်င္ ေက်းလက္ေတြကပါ လာေရာက္ ၀ယ္ယူၾကတယ္။ အျမင့္ဆံုး ေစ်းက်ပ္ ၁၅၀၀ ကေန က်ပ္ ၅၀ တန္၊ က်ပ္ ၂၅ တန္ အနိမ့္ဆံုးရႇိတယ္။ တပို႔တြဲ လျပည့္ေန႔ကေတာ့ အိုးပုတ္ခ်ဳိး႐ုပ္သံ လႊမ္းတဲ့ေန႔ေပါ့ဗ်ာ''ဟု ပခုကၠဴၿမိဳ႕သား တစ္ဦးက ေျပာၾကားသည္။

ယေန႔တိုင္ ပခုကၠဴတစ္ခ႐ိုင္လံုး အိုးႏႇင့္ ေျမထည္ လူသံုးကုန္ ပစၥည္းမ်ား သံုးစြဲမႈအားေကာင္းလ်က္ ရႇိေနေသာေၾကာင့္ ျမန္မာ့႐ိုးရာ စစ္စစ္လုပ္ငန္းမ်ား မတိမ္ေကာ မေပ်ာက္ပ်က္ ရႇိေနပါေၾကာင္း ေဒသခံမ်ားက ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။

Source : news-eleven

မႏၲေလးၿမိဳ႕မွ MBA အေပ်ာ္ တမ္း စက္ဘီး အဖဲြ႕သည္ ခ်င္းျပည္ နယ္ နတ္မ ေတာင္သို႔ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၅ ရက္မွ စ၍ စက္ဘီးျဖင့္ ထြက္ခြာ ၾကမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရ သည္။

မႏၲေလး MBA အေပ်ာ္တမ္း စက္ဘီးစီး အဖြဲ႕ကို ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ က စတင္ စုစည္း ခဲ့ၿပီး ထိုႏွစ္ တြင္ မႏၲေလး  ေတာင္ႀကီး – ကေလာ – အင္းေလး ႏွင့္ ပင္းတယ သို႔ သြားေရာက္ ခဲ့ၾကသည္။ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ တြင္ မႏၲေလး -ပုဂံ – ပုပၸား သို႔ သြားေရာက္ ခဲ့ၾကသည္။ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ တြင္ မႏၲေလး – ေနာင္ခ်ဳိ – ေက်ာက္မဲ – မုိးကုတ္ ကို သြားေရာက္ ၾကသည္။ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ တြင္ ခ်င္းျပည္နယ္၊ နတ္မ ေတာင္ ေဒသသို႔ သြားေရာက္ ၾက မည္ ျဖစ္သည္။

ခ်င္းျပည္နယ္၊ နတ္မေတာင္ ေဒသသို႔ သြားေရာက္ သည့္ ခရီးစဥ္ မွာ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၅ ရက္မွ စတင္ၿပီး ေညာင္ဦး – ပုဂံ- ေခ်ာက္၊ ေခ်ာက္ – ဆိတ္ျဖဴ- ကန္စြန္းမ – ဖလံမရြာ- အုိင္ ႀကီး၊ အုိင္ႀကီး- နဂါးပြက္ၿမံဳ -သီးကုန္း- ေဆာ- ကန္ပက္လက္၊ ကန္ပက္ လက္ – နတ္မေတာင္ ခရီးစဥ္ တို႔ျဖစ္ သည္။ အျပန္ ခရီး တြင္ ကန္ပက္လက္ မင္းတပ္ – ေဆာ- နဂါးပြက္ၿမံဳ၊ နဂါး ပြက္ၿမံဳမွ ေခ်ာက္ အထိ စက္ဘီးျဖင့္ သြားၾက မည္ျဖစ္ၿပီး ခရီးစဥ္မွာ  ကိုးရက္ ခရီးျဖစ္သည္။

အဆိုပါ ခရီးစဥ္ တြင္ တုိင္းရင္း သားမ်ား၏ ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့မ်ား ကို မွတ္တမ္းတင္ ဓာတ္ပံု ဗီဒီယိုမ်ား ႐ိုက္ကူး ၾကမည္ ျဖစ္ၿပီး အဖြဲ႕၀င္ ၂၅ ဦး ပါ၀င္ေၾကာင္း သိရသည္။

ေမာင္လူခ်စ္(အညာေျမ)

နမ့္ခမ္းၿမိဳ႕ အေနာက္ဘက္ မိုင္ ၂၀ ခန္႔ ကြာေ၀းေသာ ေတာင္ေပၚေဒသျဖစ္သည့္ မန္းပူးရြာတြင္ သက္တမ္း ႏႇစ္ ၆၀၀ အထက္ရႇိေသာ သရကၡန္ပင္ (ေဒသအေခၚ ေက်ာက္ခက္ပန္းပင္)ကို ဂ်ပန္ သစ္ေတာပညာရႇင္မ်ား၏ လာေရာက္ေလ့လာမႈေၾကာင့္ ကမၻာ့ဂင္းနစ္စံခ်ိန္၀င္ရန္ ေဒသခံမ်ား ေမွ်ာ္လင့္လ်က္ ရႇိေၾကာင္း သိရသည္။

''ဒီသစ္ပင္က ကြၽန္ေတာ္တို႔ ရြာစတည္ကတည္းက စိုက္ခဲ့တာလို႔ ၾကားဖူးပါတယ္။ ဘိုးဘြားေတြ လက္ထက္ကတည္းက ဆိုေတာ့ သစ္ပင္ရဲ႕ သက္တမ္းကို အတိအက် မေျပာႏုိင္ပါဘူး။ ဂ်ပန္ပညာရႇင္ေတြ ခန္႔မႇန္းတာကေတာ့ ဒီသစ္ပင္က ႏႇစ္ ၆၀၀ အထက္ရႇိမယ္လို႔ ခန္႔မႇန္းသြားပါတယ္။ ကမၻာ့ဂင္းနစ္ စံခ်ိန္တင္ဖို႔ လာေလ့လာတာလို႔ ေျပာပါတယ္''ဟု ေဒသခံတစ္ဦး ကေျပာသည္။

အဆိုပါ သရကၡန္ပင္ကို ေဒသတြင္ မဂၤလာပန္းအျဖစ္ ၎အပင္၏ သစ္ရြက္သစ္ခက္မ်ားကို အသံုးျပဳေလ့ ရႇိသလို လူေနအိမ္မ်ားတြင္ ပင္ပု အလႇပန္းပင္မ်ားအျဖစ္ ပန္းအိုးမ်ားျဖင့္ အိမ္၏အလႇကို တန္ဆာဆင္ေလ့ ရႇိၾကေသာ္လည္း ယခုကဲ့သုိ႔ေသာ အပင္ႀကီးကုိ မေတြ႕ဖူးၾကေၾကာင္း၊ အဆိုပါ အပင္သည္ သက္တမ္း ၁၀ ႏႇစ္ အရြယ္တြင္ အပင္အျမင့္မႇာ သံုးေပ၊ ေလးေပသာရႇိၿပီး ယခုအပင္သည္ ပင္စည္လံုးပတ္ ၁၆ ေပ ရႇိေၾကာင္း သိရသည္။

''ဒီအပင္ကို တ႐ုတ္ႏုိင္ငံက ယြမ္ ၁၀ သိန္းနဲ႔ လာ၀ယ္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ မေရာင္းပါဘူး။ ဘိုးဘြားအေမြမို႔ပါ။ သရကၡန္သားကို ဘုရားဆင္းတုေတြ ထုလုပ္တယ္လို႔ သိရတယ္္''ဟု ေဒသခံတစ္ဦးက ေျပာပါသည္။ သရကၡန္ အပင္မ်ဳိးမႇ သက္တမ္းၾကာ အပင္ႀကီးမႇာ ရႇမ္းျပည္နယ္ (ေျမာက္ပိုင္း)တြင္ ဤတစ္ပင္တည္းသာရႇိၿပီး အလားတူအပင္မ်ဳိး ျပင္ဦးလြင္တြင္ တစ္ပင္ရႇိေၾကာင္း ဂ်ပန္ပညာရႇင္မ်ားက ေျပာၾကားသည္။

Source : News-Eleven

ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ခရီးသြား လုပ္ငန္း ျပန္လည္ ဦးေမာ့ လာေသာ္ လည္း အိမ္နီးခ်င္း ႏိုင္ငံ မ်ား၏ ခရီးသြား က႑ ဖြံ႕ၿဖိဳး တိုးတက္ မႈကို အမီ လိုက္ရန္ လို အပ္ ေနဆဲ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ ႏွစ္ အတြင္းျမန္မာ ႏိုင္ငံသို႔ ႏုိင္ငံျခား သားခရီးသည္ ၃,၀၀,၀၀၀ ခန္႔ ၀င္ေရာက္ ခဲ့ ေၾကာင္း အစိုးရ သတင္း ရင္းျမစ္ မ်ားက ဆိုသည္။ အဆိုပါ ပမာဏ သည္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ အတြင္း ႏုိင္ငံ ျခားသား ခရီးသည္ ၀င္ေရာက္မႈ ထက္ ရာခိုင္ႏႈန္း ၃၀ ခန္႔ ျမင့္တက္ ခဲ့ၿပီး ျမန္မာ ခရီးသြား ႏွစ္ ျဖစ္သည့္ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ က ႏုိင္ငံျခား သား ခရီးသည္ စံခ်ိန္တင္ ၀င္ေရာက္မႈ ထက္ပင္ ေက်ာ္လြန္ သြားခဲ့သည္။

ကမၻာ့အႀကီးဆံုး (အေတာင္ ၄၀၀) ေလ်ာင္းေတာ္မူ ဘုရားႀကီးသုိ႔ ဇန္န၀ါရီလအတြင္း ဘုရားဖူးလာေရာက္သူ မ်ားျပားခဲ့ေၾကာင္း သိရႇိရသည္။ စာသင္တိုက္ ၅၀ သို႔ ဆန္အိတ္ ၆၀၀ လႇဴဒါန္းျခင္း၊ ပင့္သံဃာ ၁၀၀၀၊ ကိုရင္၊ သီလရႇင္ ၈၀၀ တို႔ကို လႇဴဖြယ္ပစၥည္းမ်ား လႇဴဒါန္းျခင္း၊ မြန္ျမန္မာ႐ိုးရာ လက္ေ၀ႇ႔ပြဲက်င္းပျခင္းႏႇင့္ ဇာတ္သဘင္ ေဖ်ာ္ေျဖမႈ အျပင္ နိဗၺာန္ေစ်း စတုဒိသာမ႑ပ္ ၂၂ ခု ပါ၀င္သည့္ စတုဒိသာ လႇဴဒါန္းပြဲႀကီးကို ဇန္န၀ါရီလ ၂၉၊ ၃၀ ေန႔မ်ားတြင္ က်င္းပခဲ့ၿပီး ရပ္ေ၀းရပ္နီး ဘုရားဖူး ႏႇစ္သိန္းခန္႔ လာေရာက္ၾကေၾကာင္း သိရႇိရသည္။

''ဆရာေတာ္ သက္ေတာ္ ၉၀ ျပည့္ႏႇစ္မႇာ ခါတိုင္းနဲ႔မတူ ထူးျခားၿပီး ျပည္သူအားလံုး ေဖာေဖာသီသီ ေပါေပါမ်ားမ်ား စားသံုးႏိုင္ဖုိ႔ အဓိ႒ာန္ျပဳၿပီး နိဗၺာန္ေစ်း စတုဒိသာပြဲႀကီး လႇဴဒါန္းတာပါ။ ေလ်ာင္းေတာ္မူဘုရားႀကီး ညာလက္ခ်ထားတာဟာ တိုင္းျပည္ စိတ္ခ်လက္ခ် ေနႏိုင္ေအာင္ ရည္ရြယ္တယ္လို႔ ဆရာေတာ္ႀကီးထံက သိရတယ္။ ဘုရားႀကီး အၿပီးသတ္ဖို႔ အခ်ိန္အခါ ေစာင့္ေနပါတယ္''ဟု ေဒါက္တာျမင့္ဦး(ဥကၠ႒-ေဂါပကအဖြဲ႕)က ရႇင္းျပပါသည္။

''ဆရာေတာ္ႀကီးရဲ႕ ေမြးေန႔တိုင္း သြားေနက်ပါ။ ဒီႏႇစ္ စတုဒိသာမ႑ပ္ေတြမႇာ ျမန္မာ၊ မြန္ထမင္း၊ သႀကၤန္ထမင္း၊ မုန္႔မ်ဳိးစံု စတာေတြ ေကြၽးေမြးပါတယ္''ဟု ဘုရားပြဲလာ ေဒသခံတစ္ဦးက ေျပာၾကားသည္။

၀င္းစိန္ဆရာေတာ္ႀကီးသည္ အေတာင္ေလးရာ ေလ်ာင္းေတာ္မူ ဇိနသုခရန္ေအာင္ခ်မ္းသာဘုရားႀကီး၏ ပရ၀ဏ္တြင္ အေတာင္ ၆၆ ေတာင္ရႇိ ရႇင္ဥပဂုတၲမေထရ္႐ုပ္တု ေဆာက္လ်က္ရႇိၿပီး ဇာတိေျမျဖစ္ေသာ မုဒံုၿမိဳ႕နယ္ လက္တက္ေက်းရြာတြင္ ခပ္ရပ္ခပ္ယူ သာသနာျပဳ စခန္း၌ အျမင့္ ၁၈၀ ေပရႇိ ညီေတာ္ထိုင္ေတာ္မူ ဗုဒၶသာသနာ ႐ုပ္ပြားေတာ္ႀကီး တည္ေဆာက္လ်က္ရႇိၿပီး လည္ပင္းအထိ အၾကမ္းထည္ ၿပီးစီးေနသည္ဟု သိရႇိရသည္။

Source : News-Eleven

လီဆူး႐ုိးရာ ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ကို ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၅ ရက္ေန႔မွ ၁၈ ရက္ေန႔အထိ ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕တြင္ ပထမဆံုးအႀကိမ္အျဖစ္ က်င္းပမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိရသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ လီဆူး ႐ိုးရာ (ႏွစ္သစ္ကူး) ပြဲေတာ္ကို ျမစ္ႀကီးနားျမိဳ႕ရမ္ပူရပ္၊ ေခမာသီရိ လမ္းသြယ္ ၁၃ ေမတၱာစိမ့္စမ္း မိဘမဲ့ ေဂဟာ၀င္းအတြင္း၌ က်င္းပမည္ျဖစ္ၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံလီဆူးစာေပႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈဗဟိုေကာ္မတီက ဦးေဆာင္က်င္းပမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိရသည္။ ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္တြင္ ထူးျခားသည့္ ႐ိုးရာဓေလ့တစ္ခုျဖစ္ေသာ ဓားေလွကားတက္ပြဲ၊ ဒူးေလးပစ္ၿပိဳင္ပြဲ၊ ႐ိုးရာ အကၿပိဳင္ပြဲႏွင့္ ႐ိုးရာသီခ်င္းႀကီးအဆို ၿပိဳင္ပြဲမ်ားႏွင့္အားကစားပြဲမ်ား ပါ၀င္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ပြဲေတာ္က်င္းပေရး ေကာ္မတီမွ စံုစမ္းသိရွိရသည္။
လီဆူး႐ိုးရာ ႏွစ္သစ္ကူးပဲြေတာ္က်င္းပရန္ ျပင္ဆင္ေနမႈကုိ ေတြ႔ရစဥ္

"လီဆူး႐ိုးရာႏွစ္ကူးပြဲကို တစ္ႏိုင္ငံလံုး အတိုင္းအတာနဲ႔  ပထမဆံုး က်င္းပသြားမွာပါ။ ပြဲေတာ္မွာထူးျခားမႈအေနနဲ႔ ခြၽန္ထက္တဲ့ဓားသြား အလက္ ၇၀ နဲ႔ ျပဳလုပ္ထားတဲ့ ဓားေလွကားတက္ပြဲပါ၀င္ၿပီး တျခား ႐ိုးရာဓေလ့ ထံုးတမ္းေတြကိုလည္း ထည့္သြင္းက်င္းပဖို႔ စီစဥ္ထားတယ္။ ေနာက္ျပီးပြဲေတာ္ကို လာေရာက္ၾကမယ့္ လီဆူးတုိင္းရင္းသားေတြကိုလည္း ႐ိုးရာ၀တ္စံုေတြ၀တ္ဆင္ဖို႔ သတ္မွတ္ထားပါတယ္။ ႐ိုးရာအက ၿပိဳင္ပြဲမွာရွမ္းျပည္နယ္အက၊ ျမစ္ႀကီး ားအက ကြဲျပားသလို ႐ိုးရာ၀တ္စံုနဲ႔ အတီးအမႈတ္ကလည္း ေဒသေတြအလိုက္ ကြဲျပားမႈေတြရွိပါတယ္။ ဒါေတြကို အခုႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္မွာ ျမင္ေတြ႕ႏိုင္မွာပါ"ဟု  သတင္းမွတ္တမ္းဌာနမွ ဦးအေလးဖ(U Ah Lay Pha) က ေျပာျပခဲ့သည္။

ယင္း ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ကို လီဆူးဘာသာျဖင့္ Khaw Xuh (ေခါ့ရွိ)ဟုေခၚေ၀ၚၿပီးပြဲေတာ္က်င္းပ ေရးေကာ္မတီ၀င္တစ္ဦးက "ေစ်း ဆိုင္ခန္းေတြကို ေဂဟာရဲ႕အျပင္ ကြင္းျပင္ေတြမွာ ေဆာက္လုပ္ေရာင္း ခ်ဖို႔စီစဥ္ထားပါတယ္။ တစ္ႏိုင္ငံလံုး အတိုင္းအတာနဲ႔ ပါ၀င္ဆင္ႏႊဲမယ့္ အခုႏွစ္ပြဲေတာ္ကို လာေရာက္ၾကမယ့္ နယ္ေ၀းက လီဆူးတိုင္းရင္းသားေတြ အတြက္လည္း တည္းခိုႏိုင္ေအာင္ စီစဥ္ထားပါတယ္"ဟု ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။

လီဆူး႐ိုးရာ ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ကို ၁၉၉၃ ခုႏွစ္က မိုးကုတ္ၿမိဳ႕တြင္ က်င္းပခဲ့ဖူးေၾကာင္း သိရွိရသည္။

Source : news-eleven

ျမန္မာ – ကေမၻာဒီးယား ႏွစ္ႏုိင္ငံ ခရီးသြား လုပ္ငန္း ျမႇင့္တင္ေရး ႏွင့္ ႏွစ္ႏုိင္ငံ အၾကား တုိက္ ႐ိုက္ ေလေၾကာင္းလုိင္း ေျပးဆဲြေရး အတြက္ သေဘာ တူညီမႈ ရရိွ ခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။

အဆိုပါ အစီအစဥ္ အရ ကေမၻာဒီးယား ႏုိင္ငံ၊ ခရီးသြား က႑ ဆိုင္ရာ ထိပ္တန္း အရာ ရိွႀကီးမ်ား သည္ ဟုိတယ္ ႏွင့္ ခရီးသြား လာေရး ၀န္ႀကီး ဌာန ႏွင့္ ပို႔ေဆာင္ေရး ၀န္ႀကီးဌာန တုိ႔ ဦးေဆာင္ သည့္ ျမန္မာ ကိုယ္စားလွယ္ အဖြဲ႕ႏွင့္ ေတြ႕ဆံု ေဆြးေႏြး ခဲ့ေၾကာင္း၊ ေဆြးေႏြး မႈ ရလဒ္ မ်ားကို အျပည့္အစံု ထုတ္ျပန္ ေၾကညာျခင္း မရိွ ေသာ္လည္း ကေမၻာ ဒီးယား ႏုိင္ငံ၊ Siem Reap ႏွင့္ ျမန္မာ ႏုိင္ငံ ပုဂံ၊ မႏၲေလး ၿမိဳ႕ အၾကား တုိက္႐ိုက္ ေလေၾကာင္း လုိင္း တစ္ခု ေျပးဆဲြေရး ပါ၀င္ေၾကာင္း၊ အဆိုပါ Siem Reap – ပုဂံ -မႏၲေလး ေလေၾကာင္း ခရီးစဥ္ သည္ ၿပီးခဲ့ သည့္ ႏုိ၀င္ဘာ အတြင္း က်င္းပခဲ့ သည့္ စတုတၳ အႀကိမ္ ေျမာက္ ဧရာ၀တ ီ- ေက်ာက္ဖယား – မဲေခါင္ စီးပြားေရး ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္မႈ မဟာဗ်ဴဟာ (ACMECS) ထိပ္သီး အစည္း အေ၀း ႏွင့္ ပဥၥမ အႀကိမ္ CLMV ထိပ္သီး အစည္းအေ၀း ညိႇႏႈိင္း ေဆြးေႏြး မႈမ်ား မွ ျမစ္ဖ်ား ခံလာသည့္ စီမံကိန္း တစ္ခုျဖစ္ကာ ေဒသတြင္း ခရီးသြား လုပ္ငန္း ျမႇင့္တင္မႈ ကို ရည္ ရြယ္ ေၾကာင္း၊ ႏွစ္ႏုိင္ငံ တုိက္႐ိုက္ ေလေၾကာင္း ဆက္သြယ္မႈ ကို ႏွစ္ႏုိင္ငံ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ မ်ားက သေဘာ တူခဲ့ကာ ဗီဇာ ကင္းလြတ္ခြင့္ ဆုိင္ရာပူး ေပါင္းေဆာင္ ရြက္မႈ မ်ားကို ၂၀၀၇ ခုႏွစ္မွ စတင္ ပူး ေပါင္းေဆာင္ ရြက္ခဲ့ေၾကာင္း၊ Siem Reap မွ ျမန္မာႏုိင္ငံ သို႔ လာေရာက္ သည့္ ခရီးသြား ဧည့္ သည္ မ်ားျပား လာေစရန္ ရည္ရြယ္ ေၾကာင္း သိရ သည္။ ျမန္မာ ႏွင့္ ကေမၻာဒီးယား ႏုိင္ငံ မ်ားသည္ ခရီးသြား လုပ္ငန္း၊ ေလေၾကာင္း ၀န္ေဆာင္မႈ ႏွင့္ ပုဂံႏွင့္ Siem Reap တုိ႔အၾကား sister cities တည္ေထာင္မႈ ဆုိင္ရာ သေဘာ တူညီခ်က္ သံုး ရပ္ကို ၁၉၉၆ ခုႏွစ္၊ ေအာက္တုိဘာ တြင္ လက္မွတ္ ေရးထိုး ခဲ့ေၾကာင္း၊ ေလေၾကာင္း သြားလာေရး ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္မႈ ကိုလည္း လာအို၊ ဗီယက္နမ္ ႏုိင္ငံမ်ား ႏွင့္အတူ ၁၉၉၅ ခုႏွစ္ တြင္ လက္မွတ္ ေရးထုိး ခဲ့ေၾကာင္း၊  Siem Reap သို႔ ႏွစ္စဥ္ ကမၻာ တစ္၀န္းလံုးမွ ခရီး သည္ ၅,၀၀,၀၀၀ ခန္႔ လာေရာက္ ေလ့ရိွ ေၾကာင္း သိရသည္။

မႏၲေလးၿမိဳ႕သို႔ လာေရာက္ လည္ပတ္ သည့္ ကမၻာလွည့္ ခရီး သည္ မ်ားသည္ ၿမိဳ႕တြင္း ေလ့လာမႈ (sightseeing) အျပင္ၿမိဳ႕ ႏွင့္ နီးကပ္စြာ တည္ရွိေသာ အင္း၀၊ စစ္ကိုင္း၊ မင္းကြန္းေဒသ မ်ားႏွင့္ အမရပူရ ၿမိဳ႕နယ္ အတြင္းရွိ ဦးပိန္ တံတား သို႔လာေရာက္ လည္ပတ္မႈ မ်ားျပား လာၿပီး ေန႔စဥ္ ဧည့္သည္ ၃၀၀ ေက်ာ္ လာ ေရာက္ေၾကာင္း၊ ညေနပိုင္း ထက္ နံနက္ပိုင္း ၌ လာေရာက္သူ ပုိမို မ်ားျပား ေၾကာင္း၊ FIT ထက္ အုပ္စုလုိက္ လာ ေရာက္မႈ ပိုမ်ား ေၾကာင္း၊ နံနက္ပိုင္း တြင္ လာေရာက္ လည္ပတ္ေသာ ဧည့္သည္ မ်ားက ဦးပိန္ တံတား၌ တစ္နာရီ ခန္႔သာ လည္ပတ္ၿပီး မဟာ ဂႏၶာ႐ံု ေက်ာင္းတုိက္သို႔ နံနက္ ၁၁ နာရီ ေန႔ဆြမ္းစား အမီ သြား ေရာက္ ေလ့လာ ၾကည့္႐ႈ ေလ့ရွိေၾကာင္း၊ ဦးပိန္ တံတား တြင္ရွိေသာ ေက်ာက္စိမ္း ထည္မ်ား၊ လက္မႈ ပစၥည္း ေရာင္းခ် သူမ်ား ယခုရက္ ပိုင္းအတြင္း ပိုမို အေရာင္းသြက္ ေနေၾကာင္း ဧည့္လမ္း ၫႊန္ တစ္ဦး က ေျပာၾကားသည္။

;;
Creative Commons License